Kasım gelsin derken, kışı beklerken..

Kasım gelsin artık, Ekimin sonuna geldik zaten, neredeyse bitti, şu 3 gün de çabucak geçsin..

Hayat ne garip Eylülde dört gözle Ekimi beklemiştim, Ekim olsun tatile gidip bol bol gezmek için gün saymıştım.. Tatil bitti , gitti, ben geri gelip sanki hiç tatil yapmamış hissiyatı ile derslere koşturmaya başladım.. Şimdi Kasım gelsin diyorum, bayram gelsin, aile büyükleri ile toplanılsın.. Anneanne baklavası yensin, çocuklar sevilsin, benim dünyalar güzeli kurabiyem el öpsün..

Bu bayram söz verdim kendime burada olmak için.. Saydım son 4 bayramda da burada değildim.. Bayramlaşmayı özledim.. Bayram sabahı kahvaltılarımızı , birarada kocaman bir aile olmayı özledim..

Zaten bu bayram burada olabilmek için tatil planımı öne çektim, bayram gelmeden gittim geldim..

Muhtemelen bir daha bu kadar uzun süre tatil yapmayabilirim, ya da fırsat yaratamayabilirim..

Bu aralar anı yaşamaya, kıymet bilmeye odaklandım.. Geri kalan herşeyi boşverebilirim..

Aileden, dostlardan , mutluluktan ve sağlıktan önemlisi yok, bunlar haricinde hiçbir şeye kafa yoramayabilirim..

Bir yandan son zamanlarda kafamı yoran, canımı sıkan ne varsa affettim ve hayatımdan sildim, bir daha onlara denk gelmeyebilirim.. Karşılaşsak görmeyebilirim, konuşsalar duymayabilirim..

Ben en çok ekim ayının bu yönünü sevdim, hemencecik bitsin isteme sebebim de bu benim..

İyi-kötü geldi, geçti hadi artık bitsin, ben çok sevdiğim Kasıma heyecanla kucak açabilirim..

Bir de sizin de hayatınızda, ağırlık yapan, yoran, kafa kurcalayan, yersiz duran, gereksiz bulunan ne varsa, her kim olursa silinsin gitsin dileğim.. Hafifleyin, ağırlıklarınızdan kurtulun temennim..

İyi gelecektir Kasım, eminim..

Yarını görür müyüz?

-Gün ortasında, aniden beliriverdi kafamda.. Yarını görür müyüz?
-Ne görmek istediğine bağlı, umutla beklersen eğer, yarın pırıl pırıldır, görürüz..
-Peki, ne getireceği hiç belli olur mu? Bugün üzüldüğün yarın öbür gün iyi ki olmamış dedirtiyorsa şu hayatta.. Yarını gördüğümüzde sevinir miyiz?? Yoksa üzülür müyüz??

Karman çorman bir düşünce..
Hem yarını merak eden, hem de ya yarın olmazsa dedirten ..

Bir yanı yaşlanmak ister mi insanın? Yaşadıklarını paylaşacak küçükler görmek ister mi?
Bir yandan anaokulu bahçesine dalıp, her çocukla ayrı ayrı oynamak ister mi?

Bu düşüncelerin arasında saatlerce kaybolur gider mi..

Çocuk

Bir market alışverişi..
Yorgun argın, kendi kendime söylenirken..
Saat 20:50
Aldıklarımı kasadan hızla geçirirken yan kasadan bir bayanın  7-8 yaşlarındaki kız çocuğuna seslenişi 'baban bunlardan ister mi? Almak istediğin başka bir şey var mı?'
Çocuk tepkisiz..
Ne alaka dedim birden kendi kendime.. Garip geldi.. Nasıl bir çocuk bu? Arkamı döndüm, çocukla göz göze geldim, gülümsedim.. Kadının yanında duruyor öylece..Çocuk tepkisiz, kapkara gözlerinde donuk bir bakış.. Garip.. Çocuk dediğin neden gülümsemez ki?
Bir yandan onların kasasından geçenlerin, bir yandan bizim kasadan geçenlerin bip sesi.. ardarda..
Elimde poşetler, kasiyere ' iyi akşamlar & iyi kandiller' diyip kapıya yöneldiğimde,  çocukla tekrar göz göze geldim kapıda, yanında bu sefer bir adam, çocuk elindeki market poşetini adama uzattı, elini tuttu...
Adamsa teşekkür etti kasada ödemeyi yapan bayana..
Öylece , elele, yürüyüp gittiler.. Kadın bir tarafa, çocuk ve adamsa diğer tarafa..
Bense kalakaldım..
Bir kandil akşamı..
Karşındakini hiç kırmadan, kimseye farkettirmeden yapılan bir yardım..
Saat 20:50..
Ben hayran kaldım..