Yine yazamayalı cok olmus, kelimelerimi icimde saklamaya başladıgımdan beri, blog bombos...
Hayat devam ediyor.
Bunca zamandan sonra; özlem aynı.
Hayat devam ediyor, korkular artıyor.
Kaybetmekten artık daha cok korkuyorum, çünkü kaybettiklerimle imtihanımdan ögrendigim, giden geri gelmiyor.
Kelimeler yarım kalıyor, fotoğraflar eskiyor, cümleler unutuluyor, sesini duymak istediğinde elinde sadece videolar kalıyor.
Telefon yedekleme bile mühim hale geliyor, eski yazısmalarım gitmesin korkusu basıyor.
Sorular havada asılı kalıyor, ona sorsam ne derdi acaba bilmeceleri baslıyor.
O olsaydı, o görseydi, o bilseydi ve daha niceleri derin bir nefes aldıktan sonra sessizliğe kavusuyor.
Simdilik boyle,
Sevgiler
Mili
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder