ekim etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
ekim etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

27 Ekim 2011 Perşembe

Kasım gelsin derken, kışı beklerken..

Kasım gelsin artık, Ekimin sonuna geldik zaten, neredeyse bitti, şu 3 gün de çabucak geçsin..
Hayat ne garip Eylülde dört gözle Ekimi beklemiştim, Ekim olsun tatile gidip bol bol gezmek için gün saymıştım.. Tatil bitti , gitti, ben geri gelip sanki hiç tatil yapmamış hissiyatı ile derslere koşturmaya başladım.. Şimdi Kasım gelsin diyorum, bayram gelsin, aile büyükleri ile toplanılsın.. Anneanne baklavası yensin, çocuklar sevilsin, benim dünyalar güzeli kurabiyem el öpsün..

Bu bayram söz verdim kendime burada olmak için.. Saydım son 4 bayramda da burada değildim.. Bayramlaşmayı özledim.. Bayram sabahı kahvaltılarımızı , birarada kocaman bir aile olmayı özledim..
Zaten bu bayram burada olabilmek için tatil planımı öne çektim, bayram gelmeden gittim geldim..
Muhtemelen bir daha bu kadar uzun süre tatil yapmayabilirim, ya da fırsat yaratamayabilirim..

Bu aralar anı yaşamaya, kıymet bilmeye odaklandım.. Geri kalan herşeyi boşverebilirim..
Aileden, dostlardan , mutluluktan ve sağlıktan önemlisi yok, bunlar haricinde hiçbir şeye kafa yoramayabilirim..

Bir yandan son zamanlarda kafamı yoran, canımı sıkan ne varsa affettim ve hayatımdan sildim, bir daha onlara denk gelmeyebilirim.. Karşılaşsak görmeyebilirim, konuşsalar duymayabilirim..
Ben en çok ekim ayının bu yönünü sevdim, hemencecik bitsin isteme sebebim de bu benim..
İyi-kötü geldi, geçti hadi artık bitsin, ben çok sevdiğim Kasıma heyecanla kucak açabilirim..

Bir de sizin de hayatınızda, ağırlık yapan, yoran, kafa kurcalayan, yersiz duran, gereksiz bulunan ne varsa, her kim olursa silinsin gitsin dileğim.. Hafifleyin, ağırlıklarınızdan kurtulun temennim..

İyi gelecektir Kasım, eminim..

16 Ekim 2011 Pazar

Düş

Sadece bir düştü, benim düş-üm,
İçinde biraz iz düşümün,
Bir düştü sadece, 
Biri seni/n düş-ündü,
Vicdanında kaybolup, gözden düş-tün..

Sen düş-tün..


2 Ekim 2011 Pazar

Hayatı bu sefer ben sürüklüyorum..

Bu zamana kadar o beni sürükledi durdu, o seçti yapılacakları, çoğu zaman emrivaki yaptı..
Şimdi ise; ben sürüklüyorum hayatı, bazı hatalarımı tekrarlıyorum, bile bile.. Belki de hata olup olmadıklarını kontrol ediyorum, hata olduklarına emin oluyorum.. İyi yapıyorum, hata da olsa kendi bildiğim benim seçtiğim diyorum..

Bir pazar sabahı uyanıp, planları iptal ediyor, kendimi şımartma vaktim geldi diyorum..  Güzel bir kahvaltı, evde en özlenen cam kenarı kahve keyfi, huzur, sevilen albümler, haftanın enleri, altı çizilen güzel cümleler, en değerliler..



Benim pazarımda, benim penceremden, hayat huzur, hayat güzel, hayat ben nereye istersem oraya.. Yeni başlangıçlara, eski hatalara, yeni kararlara.. Beni yanıltmadığını ispatlamaya takılmış bu ara..

Üstelik süprizleri ile, cumayı, cumartesinden, pazarı ise hepsinden farklı kılmaya hevesli, şaşırtmaya yeminli..

Hayat ne getirmeye çalışırsa getirsin, bir tek sağlıkla ilgili değilse, boşversin,olduğu yerde olduğu gibi bırakıp devam etsin.. Sağlıksa şayet çözümle gelsin..

Ekimse süprizileri ile gelmeye devam etsin, bir ekim akşamında gelen gitmesin =)

Yine...

Yine yazamayalı cok olmus, kelimelerimi icimde saklamaya başladıgımdan beri, blog bombos... Hayat devam ediyor. Bunca zamandan sonra; öz...