Az ve öz...

* Kendini bilmezlerin, kendileri gibi olmayanları yargılamaları çok komik oluyor.. Özellikle dışardan izlendiğinde..

* Norah Jones Feel the same way ile uyanmak, bunu sevdiğini bilen biri tarafından yapılan süpriz ise;  güne  hayata bakışı tamamen değiştiriyor..

* Sorumluluk , sen kaçmaya çalıştıkça yılmadan seni kovalıyor.. Ne yaparsan yap olmuyor.. Ağlayan mızmız bir çocuk gibi, kucağına almadığın sürece susmuyor..

* Yenilik iyidir , güzeldir, değişiklik hep istenendir, ama ne zaman başa gelse, beraberinde zorlu bir dönem getirir.. Bunu kabul etmezsen değişiklik olmuyor..

* Yanında olmak isteyen sen ne yaparsan yap yanında oluyor, olmayan ise zaten ilk fırsatta yok oluyor veya yokediliyor..

* Mucizeler her zaman oluyor =)

Yaz, biraz..

Yaz biraz gelir misin? Güneşi yanında getirir misin??
Yağmurlu hafta çekilmiyor, bulutları gönderip güneşle gülümser misin?

Karanlık başlanan haftalara deniz kum güneş hayalleri yakışmıyor,
Yaz.. biraz gelir misin? Deniz yatağında tüm gün yatmaya, tembellik yapmaya izin verir misin?

Beklentiler sıfıra indirgendiği, bir sonraki adımların tamamının iptal edildiği şu günlerde, Buika eşliğinde,  tek istediğim yazın gelmesi ve beraberinde gelecek tatil neşesi.. Deniz kum güneş üçlüsü, tembellik ve acaba müzik mi dinlesem kitap mı okusam ikilemi.. Tatil sen ne güzel şeysin, bir ömür senle geçse yine de yetmezsin..

Bir yandan da aklımda dönüp duran; karmaşık cümleler, yüklendiği anlamlar ve özenli seçilen kelimelerin algı farklılığı var.. Bir video izledim bugün, change your words, change your world..

Kelimeler hep önemliydi ama algıyı bu kadar mı çok değiştirirdi dedirtti, kelimelerimin hepsini değiştiresim geldi.  Ben karmaşık cümleleri severim, aynı anlamı farklı kelimelere yükleyerek ifade etmeyi..

'Ben körüm' yerine 'güzel bir gün ama ben göremiyorum' demesi.. Kelimelere daha güzel anlamlar yüklemesi, duygu / empati eklemesi.. Güzeldi..

Ama en önemlisi gözleri açık olduğu halde, insanın görmesi gerekeni hiç görememesi..

Bu güne kadar; yapılacaklar, beklentiler, sözler arasında unutulan; huzurun hep burada olmasına rağmen görünememesi idi.. Beklentiler sıfıra indiğinde; huzur beliriverdi.. zaten buradan hiç gitmemişti, sadece beklenti blokları onun görünmesini engellemişti..