Kac zamandır düsünüyorum, iyi ki bu jenerasyonun cocugu degilim.
Dijitallesen dunyada annemin benim görüntülerimi snapchat e story e instagrama koymasını, facebookta benim adıma konusmasını hic istemezdim.
Bir de düşün mesela, kendini ifade etmeye basladıgında veya sosyal medyayı kullanmaya basladıgında, kalabalık bir geçmişin var, senin adına hashtagler, etiketler...
Aile fotografı paylasanlara, birlikte anılarını, hatıralarını saklayanlara sözüm yok.
Ama gel gör ki ben bir bebegin 8 yasına gelisini oldugu gibi sosyal medyadan gün gün takip ediyor, görebiliyorsam yazık!
Neden cocugunuz adına konusmak, onun adından mesaj paylasmak istiyorsunuz bu kadar cok?
Ve neden cocugun özeline, büyümesine gelisimine hikayeler yaratmak bu kadar önemli?
Her tatilde yediğiniz ictiginizden tutun da, cocugun uyuması dahil herseyi paylasmak neden?
Merak ediyorum.
Meraklı.Mavi.Yesil.Kedi
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Yine...
Yine yazamayalı cok olmus, kelimelerimi icimde saklamaya başladıgımdan beri, blog bombos... Hayat devam ediyor. Bunca zamandan sonra; öz...
-
Elimizde fırçalarımız yanıbaşımızda gökkuşağı, bu aralar kendi hayatımızı renklendiriyoruz.. Onun renkleri hep canlı, hep umut dolu.. He...
-
Yine yazamayalı cok olmus, kelimelerimi icimde saklamaya başladıgımdan beri, blog bombos... Hayat devam ediyor. Bunca zamandan sonra; öz...
-
Aci gecmiyor. Ozlem gecmiyor. Kayiplarin ardindan.. Tarihe notum olsun, ilk gunku gibi hersey... Zaman oylece duruyor..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder