Hüzündü onun rengi.. Renkler arasında en çok onu sevdi...
Çok değildi, ya da zaman nasıl akıp geçti bilemedi.. Tek istediği bir parça mavi, belki yanında bir parça gri..
Hüzündü rengi, hiç birşeyi sevemedi, onu sevdiği gibi..
Mavi umuttu, güzel günlere işaret, inadına isyandı bir zaman, çok değildi..
Gri ise o gitti gideli herşeydi, baktığı her yer, gördüğü herkes gibi..
Hüzündü onun rengi, bir parça mavi, yanında bir parça gri..
Yüzünde yılların, geçmişin sayfalarında siyah beyaz fotoğraflarla eskitilmiş mazinin izleri,
Duvardaki saat zamana değil, anılara nöbetçiydi..
Çizik dolu plaklar, kenarı yanmış fotoğraflar, küf kokan sandığından kıymetli,
O bir tek griyi sevdi, anılarının hepsi gride gizliydi..
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Yine...
Yine yazamayalı cok olmus, kelimelerimi icimde saklamaya başladıgımdan beri, blog bombos... Hayat devam ediyor. Bunca zamandan sonra; öz...
-
Elimizde fırçalarımız yanıbaşımızda gökkuşağı, bu aralar kendi hayatımızı renklendiriyoruz.. Onun renkleri hep canlı, hep umut dolu.. He...
-
Yine yazamayalı cok olmus, kelimelerimi icimde saklamaya başladıgımdan beri, blog bombos... Hayat devam ediyor. Bunca zamandan sonra; öz...
-
Aci gecmiyor. Ozlem gecmiyor. Kayiplarin ardindan.. Tarihe notum olsun, ilk gunku gibi hersey... Zaman oylece duruyor..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder