Gozlerini kapatip hicbir sey dusunmedigin, yetisecegin bir yerin olmadigi bir gunde, kolumu kaldirmasam da olur derken geliverir Aylakliga ovgu...
Sahi ya, dunun bugunden farkli olmadigi, yarinin olmayan beklentisinde, icinden sadece 'oh be...' dedigin, derken ruzgari yuzunde hissedip gozunu kapatip dunyanin en huzurlu yerinde, en huzurlu insani oldugunu hissettigin... Anlari biriktirdip zihnine kazidigin...
Bir islik tutturup elllerin ceplerinde sokaklari gezdigin gunleri hatirlatan, denize ilk dalista her yanini kaplayan tuzlu suyun verdigi ferah sogugu yansitan, en sevdigin sokak kahvesinde aldigin ilk yudumun tadini veren...
Ve sen, ayni gokyuzunun altinda bir cok mutlu insan kadar gulumserken geliverir Aylakliga Ovgu...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder