Iki haftadir ugrasiyorum, yapabilirim diyorum, olacak hissediyorum, sabirsizlaniyorum...
Hemen olsun, keske gidip gorsem yuzlerindeki mutlulugu diyorum, firsat yok, gidemiyorum...
Benim Cizrede 42 tane ufakligim, mini mini birlerim var...
Onlara ne yapsam ne etsem nasil fayda saglasam diyordum, kirtasiye ihtiyaclarini ogrendim...
Cocuk dendi mi akan sular durur, dayanamiyorum...
Bir cok guzel dost var, destek olan, sayelerinde 42 cocuk gulumseyecek...
Hepsi farkinda, bir cocuk gulerse dunya aydinlanir... Bizim icin de oyle olacak, onlar gulduklerinde gunumuz aydinlanacak...
Heyecan, mutluluk karisimina sabirsizlik eklendi, kosturmaca bir yana birakildi, geri sayim basladi...
Onlar hep gulsun diye hersey...
Aydinlik bir gelecekleri olsun diye...
Benim kadar sansli olsunlar, sansli hissetsinler diye...
6 Ekim 2013 Pazar
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Yine...
Yine yazamayalı cok olmus, kelimelerimi icimde saklamaya başladıgımdan beri, blog bombos... Hayat devam ediyor. Bunca zamandan sonra; öz...
-
Elimizde fırçalarımız yanıbaşımızda gökkuşağı, bu aralar kendi hayatımızı renklendiriyoruz.. Onun renkleri hep canlı, hep umut dolu.. He...
-
Yine yazamayalı cok olmus, kelimelerimi icimde saklamaya başladıgımdan beri, blog bombos... Hayat devam ediyor. Bunca zamandan sonra; öz...
-
Aci gecmiyor. Ozlem gecmiyor. Kayiplarin ardindan.. Tarihe notum olsun, ilk gunku gibi hersey... Zaman oylece duruyor..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder