Ara..

Kitabima gomulup kahvemi keyifle icebildigim cuma aksaminda, bir starbucks araliginda dokulur kelimeler..

Kitap 'dunyaniz yikilmisken yakinlarinizin kilini bile kipirdatmamasina tanik olmak garip degil midir' der..

Onlarin nicin sizin kadar etkilenmedigini de bir turlu anlamazsiniz diyerek devam
eder..

Klasik muzik piano sesiyle dalar gidersiniz..

Bugun onemli olan yarin onemsiz olmaya mahkum mudur der icinizdeki ses.. Akil bu, okudugu cumleyi bambaska bir yere/konuya surukler..

Duygulara dair bir cumle beliriverir, bana ne soyledigini unutabilirim fakat bana ne hissettirdigini asla unutmam..

Dusunceler birbirine girer, akil kitaptan uzaklara gider.. Basladigi yerden kilometrelerce otede bulur kendini insan.. Hayret eder..

Kitaba kaldigi yerden devam etmek uzere doner...

Belki yine bir ara bulur, dokulur kelimeler..