Üzgünüm Blog..
Ben sevmem böyle hüzünlü şeyler yazmayı aslında.. Ama bu sefer başka..
Benim için ayrı bir yeri olan şarkının / şarkıların / mükemmel sesin sahibi öldü.. Amy Winehouse..
Back to black senelerdir dilimden düşmeyen, 2006 ile özdeşleşen çok özel bir şarkı..
Yarı unutma çabası, yarı hatırlayıp tekrarı olmaması için ders olsun dedirten..
we only said good-bye with words
ı died a hundred times
you go back to her
and ı go back to.....
ı go back to us
ı love you much
ıt's not enough
you love blow and ı love puff
and life is like a pipe
and ı'm a tiny penny rolling up the walls inside
Back to Black
Nasıl öldüğü, hakedip haketmediği, su yolu , su testisi umrumda bile değil.. Ben sevdiğim birini, bir şeyi, bir 'daha dinlenecek çok şarkı' şansını kaybettim..
Gerisi önemli değil..
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Yine...
Yine yazamayalı cok olmus, kelimelerimi icimde saklamaya başladıgımdan beri, blog bombos... Hayat devam ediyor. Bunca zamandan sonra; öz...
-
Elimizde fırçalarımız yanıbaşımızda gökkuşağı, bu aralar kendi hayatımızı renklendiriyoruz.. Onun renkleri hep canlı, hep umut dolu.. He...
-
Yine yazamayalı cok olmus, kelimelerimi icimde saklamaya başladıgımdan beri, blog bombos... Hayat devam ediyor. Bunca zamandan sonra; öz...
-
Aci gecmiyor. Ozlem gecmiyor. Kayiplarin ardindan.. Tarihe notum olsun, ilk gunku gibi hersey... Zaman oylece duruyor..

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder