Yavaş yavaş topladım eşyalarımı, gecenin karanlığında kimse duymasın diye..
Önce teker teker seçip ayırdım, bana lazım olanları..
Mutluluklar, resimler, gülümsemeler ve şarkıları..
Kimse duymadı ben onları kaldırırken, kimse farketmedi,
Onlar zaten bende gizliydi..
Yavaş yavaş toplandım eşyalarımı,
Üzüntülerimi toplayıp attım, bir daha görmek istemiyorum diye..
Hayallerimi topladım,
Onlar bana lazım, çantamda en büyük yeri onlara ayırdım..
Artık yola koyulma zamanı geldiğinde,
Ardıma baktım, ışığı kapattım..
Usulca ilerledim koridorda, sessizce açtım kapıyı,
Gecenin sessizliği karşıladı,
Hoşgeldin yeni hayata, hoşgeldin ey ruhum,
Seni dışarda bırakalı uzun zaman olmuştu, sensiz hep yarım kalmıştı yaşam..
İçim yarımmış, yapılacaklar yarım kalmış, gidilecek yerler uzaklaşmış,
Olduğum yerde saymışım sanki,
Zaman hep hızlı akmış, beni düşüncelerimden uzaklaştırmış,
Sahip olduklarım benim değilmiş, mekan yabancılaşmış,
Ellerim yavaşlamış, üzerinde büyük yükler varmış..
Uzaktan izlemişim herşeyi, tam ortasında olmama rağmen,
Adım atıp hasretle sarıldım, hoşgeldin ey ruhum,
Sensiz herşey yarım kalmış..
2004
7 Ocak 2010 Perşembe
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Yine...
Yine yazamayalı cok olmus, kelimelerimi icimde saklamaya başladıgımdan beri, blog bombos... Hayat devam ediyor. Bunca zamandan sonra; öz...
-
Elimizde fırçalarımız yanıbaşımızda gökkuşağı, bu aralar kendi hayatımızı renklendiriyoruz.. Onun renkleri hep canlı, hep umut dolu.. He...
-
Yine yazamayalı cok olmus, kelimelerimi icimde saklamaya başladıgımdan beri, blog bombos... Hayat devam ediyor. Bunca zamandan sonra; öz...
-
Aci gecmiyor. Ozlem gecmiyor. Kayiplarin ardindan.. Tarihe notum olsun, ilk gunku gibi hersey... Zaman oylece duruyor..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder